"Kwiecień plecień ..." - ale nareszcie nadszedł maj, oby tylko pogoda dopisała i to nie tylko zwolennikom pochodów ale i miłośnikom nieba. A na nim zawsze dzieje się coś ciekawego.
Nad moją "miejscówką do obserwacji" po Lwie pojawiły się konstelacje Warkocz Bereniki i Panna w nich cała plejada galaktyk, gromad gwiezdnych i mgławic.
Maj to także dobry miesiąc na obserwacje Merkurego. Najlepsze warunki wystąpią 11 maja, kiedy to planetę będzie można podziwiać wieczorem, około godziny po zachodzie Słońca, na wysokości 11 stopni nad północno-zachodnim horyzontem.
Przedłużając linię łączącą Kastora i Polluxa (gwiazdozbiór Bliźniąt) możemy zaobserwować Marsa. Warunki jego obserwacji coraz bardziej się pogarszają. Czerwona Planeta świeci już z blaskiem kilkukrotnie słabszym od najjaśniejszych gwiazd na niebie, ale z jej odnalezieniem nie powinno być problemów. Wieczorem, 10 maja, obok Marsa będzie świecił wąski rogal Księżyca.
Nad ranem, (w Strzelcu), możemy podziwiać największa planetę Układu Słonecznego - Jowisza. Już przez niewielką lornetkę będziemy mogli podziwiać jej galileuszowe księżyce.
Mimo że Jowisz wznosi się tylko ok. 15 stopni na horyzontem to jednak za sprawą dużej jasności sięgającej -2.5 wielkości gwiazdowych można go łatwo zaobserwować. Jeżeli posiadamy teleskop o średnicy zwierciadła 20-30 cm możemy poszukać także planetę karłowatą - Plutona. Do jego podziwiania będziemy jednak potrzebować teleskopu o średnicy zwierciadła powyżej 15 cm.
W dalszym ciągu w Lwie pyszni się swoimi pierścieniami druga co do wielkości planeta Układu Słonecznego - Saturn. Po prezencie gwiazdkowym, jaki zrobił nam w wigilię Księżyc zasłaniając Marsa, teraz czeka nas powtórka. "Bóg wojny" po raz kolejny zostanie zasłonięty przez tarczę Księżyca. Tym razem zjawisko to będzie dostępne nie tylko dla "nocnych Marków", ponieważ zacznie się 10 maja... za dnia, około godziny 13:21. Nie warto przegapić tej obserwacji, gdyż następna czeka nas dopiero 8 grudnia 2022r.
W maju dominują jasne i szybkie meteory z roju Akwarydów (pozostałość warkocza komety Halley'a). Radiant meteorów leży na równiku niebieskim na granicy gwiazdozbiorów Wodnika, Ryb i Pegaza, a maksimum jego aktywności - jedna "spadająca gwiazda" na minutę - przypada nad samym ranem.
Zanim zagoszczą nocne ciemności, warto zerknąć na wschodnią stronę nieba gdzie obok konstelacji Wolarza znajduje się Korona Północna - układ słabych gwiazd pięknie tworzących gwiezdny wieniec, świetnie widoczny przez lornetkę.
Obok gołym okiem natrafimy na charakterystyczny kształt Herkulesa z piękną gromada kulistą M13
Na północnym niebie świeci Wielki Wóz (Wielka Niedźwiedzica), który swym dyszlem wskazuje na trzecią co do jasności gwiazdę całego nieba: złotawo-pomarańczowego Arktura - w konstelacji Wolarza.
na podstawie AstroJawila,
i wikipedii
opracował Andrzej Krieger